Mekke Ehalisi iman etmiyor, Müslümanlara çok sıkıntı veriyorlardı. İşkencelere başlamışlardı. Bu nedenden dolayı Peygamber çok üzülür. Hicretten bir yıl önce 52 yaşında Zeyd Bin Harise’yi yanına alarak Taif’e gider. Taif halkına bir ay nasihat eyler. Fakat hiç kimse iman etmez. Alay edip yuhalarlar. Çocukları da yola dizip Peygamberi taşa tuttururlar. Taş atıp yuha çekenler öylesine zamleşirki ki Peygamber, yapılan hücumlardan dermansız kalıp yere oturmak zorunda kaldığında ayağa kaldırıp zorla yürüterek taşlamaya devam ederler. Taif zulmü iki garip yolcunun düşe kalka yaralanarak kanlar içinde Mekke ile Taif arasında Batni Nahle isimli yere varmalarına kadar sürer. Buraya geldiklerinde bir bağ görürler ve kendilerini bitkin bir halde asma gölgesine atarlar. Orada bulunan bağ sahibi kölesi Addas ile birer salkım üzüm gönderirler. Peygamber üzümü yerken Besmele okur. Addas , o zaman hırıstiyan idi. “Yıllarca buradayım. Kimseden böyle güzel bir söz duymadım” der ve müslüman olur. Taif ise hicretten sonra topluca müslüman olur.
Loading ...