İsrailliler, Mescid-i Aksa’yı tehdit eden kazı çalışmalarını bütün hızıyla sürdürüyorlar. El-Aksa Kutsal Mekanları İmar Kurumu, Mescid-i Aksa’nın altına uzanan yeni bir tünelin keşfedildiğini açıkladı.

(www.dunyabulteni.net)

Hz. Sevban (r.a.) anlatıyor: “Rasûlullah (a.s.) buyurdular ki: “Size çullanmak üzere, yabancı kavimlerin, tıpkı sofraya çağrışan yiyiciler gibi, birbirlerini çağıracakları zaman yakındır.” Orada bulunanlardan biri: “O gün sayıca azlığımızdan mı?” diye sordu. “Hayır!” buyurdular. “Bilakis o gün siz çoksunuz. Lakin sizler bir selin getirip yığdığı çer-çöpler gibi hiçbir ağırlığı olmayan çer-çöpler durumunda olacaksınız. Allah, düşmanlarınızın kalbinden size karşı korku duygusunu çıkaracak ve sizin kalplerinize zaafı atacak!” “Zaaf da nedir ey Allah’ın Rasûlü?” denildi. “Dünya sevgisi ve ölüm korkusu!” buyurdular.

(www.rehberdergisi.com)

Televizyonda görüntüler, imgeler çok hızlı değişiyor. Görüntünün çok fazla yenilenmesi beyindeki bazı devrelerini uyarıyor ve çocuklar artık gündelik hayatta da herşeyin televizyon ekranındaki gibi hızla değişmesini arzu ediyorlar. Oysa gündelik hayat bazen çok durağan olabilir. İşte o duğanlığa tahammül edemiyorlar. Ve çocuklarda günümüzde giderek artan boyutlarda dikkat eksikliği, hiperaktivite bozukluğu dediğimiz bir sendrom yaygınlaşıyor. Bir türlü yerlerinde oturamayan, dikkatlerini toplayamayan, kıpır kıpır bir gençlik yetişiyor.

Gençler arasında obezite büyük bir patlama yapmış durumda. Çünkü televizyon karşısında hepimiz pasif bir izleyiciyiz. Kitap okurken aktif bir şekilde düşünerek sürece katılırsınız ancak televizyona sadece bakarsınız. TV karşısında yüksek kalorili yiyecek ve içeceğin tüketilmesi obeziteyi tırmandırıyor. Reklamlar da domates, havuç, patlıcan özendirilmiyor, yani organik gıdalar olmuyor, burada reklam edilen şeyler aslında tüketilmesinde hiç bir fayda olmayan şeyler, bilakis zararlı olan şeyleri tanıtıyor. Cola, cips, çikolata… Gençler de böylece televizyon yayınıyla beraber tüketici kimliğine de sokulmuş oluyor. Bu araçlar ciddi bir şekilde radyasyon yayıyor.

Televizyon ekranına ve bilgisayar oyunlarına çok fazla maruz kalan çocuklar ve gençler bir an önce büyümek istiyorlar. Çünkü televizyon bize cinsel kimliğin çok önemli olduğu fikrini veriyor. Çocukların konu edildiği yarışmalarda bile çocukların bazen kadın kıyafetlerinde veya erkek kıyafetlerinde bir cinsel kimlik sahibi olarak ortaya çıktığını görüyoruz. Böylece çocuklara şu mesaj veriliyor: “Sen bir an önce büyü, cinsel kimliğine sahip ol, yoksa bir hiçsin bir önemin yok.”

Biz çocuklarımıza okullarımızda merhameti öğretmiyoruz. Merhametle ilgili egzersizler yapmıyoruz. Bir başkasını düşünmenin ne kadar yüce ve soylu bir şey olduğunu öğretemiyoruz. Yarışmayı öğretiyoruz, bir başkasının sırtına basıp biraz daha yukarıya çıkmayı öğretiyoruz. Bununla birleştiği zaman televizyon ortamının çocukları fazlasıyla duyarsızlaştırdığını hatta yer yer bu bilgisayar oyunları ve televizyonların çocukları zalimleştirdiğini söyleyebiliriz.

Televizyonun evin içindeki etkileşimin iletişimin yerini almasına müsade etmemek gerekir. Pek çok evde insanlar birbiriyle konuşmadan sadece televizyona bakıyorlar. Televizyon evin tam merkezine konuyor. Ve insanlar birbirleriyle konuşmadan böyle bir ayin yapar gibi adeta televizyona bakıyorlar.

Öncelikle bizim televizyonlarımız çok fazla çöplük üretiyor. Gençleri ve çocukları yüzeysel, gelip geçici, anlık hazza dönük programlarla oyalıyorlar, avutuyorlar.

Çocuklar komedi dizilerinde herşeye şipşak çözüm bulunabildiği bilgisiyle yetişiyorlar. Hayat şipşak çözüm üretebildiğimiz birşey değil, hayatta bir sürü zorluklar var, o zorlukların içinde pişerek, yoğrularak, bazen başımızı taşlara vurarak çözüm üretmemiz gerekiyor.

(Psikiyatrist Doç. Dr. Kemal Sayar)

Çizgi filmlere baktığınız zaman tuhaf tuhaf yaratıklar görüyorsunuz. Çocuğun kafası karışıyor, mesela insan başlı fakat hayvan gövdeli yaratıklar görüyorsunuz. Gündelik hayatta böyle birşey yok. Çocuklardaki hayalciliği çok fazla körüklüyor. Her çocuk hayalcidir. Hayalci olmakta da bir yanlışlık yoktur, fakat çocuklar bu sefer çok tuhaf şeylerin hayallerini kurmaya başlıyorlar. Bir çocuk hatırlıyorum çocuk kendisini bir bilgisayar oyununa o kadar çok kaptırmıştı ki, “Ben bu dünyada yaşamak istemiyorum. Ben o dünyada yaşamak istiyorum” demişti, bilgisayarı işaret ederek.

(Psikiyatrist Doç. Dr. Kemal Sayar)

El verelim genişlesin zincirimiz
Ses verelim yankılansın sesimiz.

Biz ayırmak için değil
birleştirmek için geldik.

(Mevlana)

Önce söz vardı, sınırsız aşk vardı, dost
İlahî bir müjde saklardı dağların ardı, dost
Aşkın dalgasındandır, dönüşü gezegenlerin
Aşk olmasaydı eğer şu dünya donardı dost.

(Mevlana)

İnsanoğlu, edepten nasibini almamışsa, insan değildir. Aslında, insanla hayvan arasındaki fark da edeptir. Gözünü aç, Allah’ın kelâmına bir bak. Bütün Kur’ân’ın manası ayet ayet edepten ibarettir.

(Mevlana)

Sözcük olarak yol anlamına gelen tarikat, bir pirin, mürşitin Hakk’a ulaşmak için İslam dinini yorumlayarak oluşturduğu, kendine özgü kuralları, ilkeleri ve törenleri bulunan inanç yoludur. Tarikat sufizmin kurumsallaşmış biçimidir. Hangi din geleneği olursa olsun, mistikler, Allah’ a uzanan mertebeleri yol imgesi ile canlandırmaya çalışmışlardır. Hristiyanlıkta ‘via purgativa’, ‘via contemplativa’, ve ‘via illumminata’ üçlü ayrımı bir bakıma İslamdaki şeriat, tarikat ve hakikat ayrımına benzer.

Bugün bilinen ve tanınan tarikatlar 12. yy’dan sonra kurulmuşlardır. Tarikat kurucuları olarak bilinen şahsiyetler bir tarikat kurmak için faliyet göstermemişlerdir. Yaptıkları iş tasavvufi konularda insanlara faydalı olmaya çalışmak, sohbet ve eserleri ile fikirlerini ifade etmekten ibarettir. Bu düşüncelerin sistem haline gelmesi ve onun ismine nisbet edilerek tasavvufi bir zümre oluşması sonraki asırlara ait bir olaydır.

Zamanla her tarikatın adab-erkan dediğimiz iç kaideleri oturmuş, buna paralel olarak birbirileri arasındaki farklılıklar artmıştır. Bir kısım mutasavvıflar bağlı oldukları tarikatlara bazı yenilikler ve değişiklikler getirmişlerdir. Bu değişiklikler zamanla yeni bir yol olmuş ve böylece tarikat kolu denen bölünmeler meydana gelmiştir.

Bilinen ana tarikatlar şunlardır: Kadiriyye, Rifaiyye, Bedeviye, Desukiyye, Kübreviyye, Halvetiye, Sühreverdiyye, Çiçtiyye, Yeseviye, Sa’diyye, Mevleviyye, Şazeliye

(www.bgst.org)

Mevlevilere ait Yüzyıllardır çürümeyen ait bu el yazması Kuran, yazıların güzelliği ile matbaa çıkışlarına taş çıkarıyor.